Galgenveld

Samen uit in Noord? Wat dacht je van lijken kijken. Best heftig, maar vanaf 1350 was dat een uitstapje voor het hele Amsterdamse gezin. Dit stukje Volewijck heette Galgenveld omdat het vier eeuwen als zodanig diende. Je kon de doden zien zitten of hangen in de wind, een waarschuwing van Amsterdam voor iedereen die haar bewoonde of binnen voer: Respecteer onze wetten en regels, want anders…

Misdaad, de expo

Onder de doden bevonden zich veel immigranten en arme mensen. Ze waren vaak op de Dam ter dood gebracht en naar de kade gesleept. Eenmaal hier werden ze met het voorwerp van hun misdaad tentoongesteld. De kunstenaar Rembrandt tekende ooit het Deense meisje Elsje. Kijk, hier hing ze met een bijl boven haar hoofd. Daar zou ze haar hospita een kop kleiner mee hebben gemaakt.

De volewyck, ca. 1600 – 1650, Stadsarchief Amsterdam
Elsje Christiaens Hanging on a Gibbet, Rembrandt, 1664, Metropolitan Museum of Art / H. O. Havemeyer Collection, Bequest of Mrs. H. O. Havemeyer, 1929
Beeld bovenaan: Wintergezicht aan de Volewijck, met enkele toeschouwers bij de galgenput, Gerrit Lamberts, ca. 1816 – 1820, Stadsarchief Amsterdam

Gerelateerd

Twee keer opgehangen

Verhaal van Machiel Bosman voor Ons Amsterdam
Zelfmoordenaars konden vroeger in Amsterdam na hun dood nog worden opgehangen. Daar was niets vreemds aan: dergelijke praktijken kwamen in de vroegmoderne tijd overal in Europa voor. Lees het verhaal van Machiel Bosman.
Naar het verhaal

Een jonge vrouw die haar hospita heeft vermoord

Verhaal van Tom van der Molen voor Amsterdam Museum
Ode aan Elsje Christiaens. Elsje (Jutland, circa 1646 - Amsterdam, 1664) was een meisje dat in 1664 ter dood veroordeeld werd, omdat ze tijdens een ruzie haar huisbazin met een bijl had vermoord. Later maakt Rembrandt van Rijn een tekening van haar.
Naar het verhaal

De verhalen